DÜNYAYA YALNIZ GELDİK YALNIZ GÖÇECEĞİZ

“Evet; bu dünyaya yalnız geldik, yalnız göçeceğiz. Ve bu iki yalnızlık arasında; beraberliklerin, ilişkilerin, sevginin, ailenin, arkadaşlıkların, kulüplerin, çevrenin, ulusların, kiliselerin, organizasyonların hayalini kuruyoruz. Yalnızlık bizim gerçeğimizdir. Kimi anne ya da baba olur; kimisi de boş eller ile gelip, boş eller ile göçeceğini bile bile para, güç, itibar, saygınlık biriktirir. Buradan hiçbir şey götüremezsin ama hala biriktiriyor, bağımlı hale geliyor ve terk edeceğimiz şu dünyaya kök salıyorsun. Bir han gibi kullan şu dünyayı, mesken tutma içinde… Elbette ki kullan onu ama sakın onun tarafından kullanılma… Bir şeylere sahip olmanın bir anlamı yoktur; çünkü bir şeyleri sahiplenmeye başladığında, o şeyler tarafından ele geçirilirsin. Daha çok sahip olmaya çalıştıkça, daha çok hâkimiyet altına girersin. Kullan… Ama hatırla ve uyanık ol: ‘Ölüm yaklaşmakta… O her daim yolda… Her an kapını çalabilir ve o vakit her şeyi olduğu gibi terk etmek zorunda kalırsın. Ve hayattaki her şeyi, her daim yarım bırakmak zorundasındır. Kişi; hayattaki hiçbir şeyi asla tamamlayamaz.” ~

Alıntı

You may also like...

Bir Cevap Yazın