Güç, son merhalede sahibini yer…

Güç’ün, insanı bozması kişilerle/isimlerle alakalı değildir. Bu, bence istisnaları dışında tabiatın kanunudur. Yani ateş yaktığı, güneş ısıttığı gibi güç de insanı bozar.

Serüven şu: insanlar başlangıçta daha güçlü değilken kibar, saygılı, kuşatıcı olur. Bu tavrın asıl nedeni güçsüzlük/sayısızlık/azlıktır. Bu tavır haliyle ilgi toplar. Çünkü insanlığın gerektirdiği kibar, saygılı, kuşatıcı olmaktır. Bu huzur ve barışın da kaynağıdır aynı zamanda.

Toplanan ilgi zamanla sayısal çoğunluğun/gücün artmasına neden olur. Güç elde edilince baştaki tavır da yavaş yavaş yok olur. Çünkü her şey güç içindi. Madem elde edildi artık kuşatıcı ve saygılı olmaya gerek yoktur. Yavaş yavaş “ötekiler” yaratılır. Çünkü artık biz değil ben vardır ve ben’den olmayan ötekidir. Başlangıçta insanlar arasına sınır/etiket/nifak konmazken artık ben’den olmayan herkese düşman/hain paydası altında farklı etiketler vurulur.

Bir diğer aşama ise güç’ün zirve yaptığı dönemdir. Bağırıp çağırmalar; asıp kesmeler; dışlamalar; kibarlık yerine kabalıklar; efendilik yerine kabadayılıklar; sevgi yerine kin; tevazu yerine kibir; af yerine tehditler geçer. Bu dönemde yaşam tarzında da değişiklikler olur. Kibir/güç, yeme içme, giyim kuşanmaya yansır. Güçlendikçe küçülme psikolojinden olsa gerek, itibar/şan/gösteriş/debdebe arayışına girilir. Bu dönemde halk ile ilişkiler kopulur. Maddi ve manevi mesafe artar ilişkilerde. Tek güçlü olunduğu için hesap sorucu kalmaz. Hesap sorucu kalmayınca da yolsuzluklar artar.

Bu aşama da ise güç, sahibine en büyük darbeyi vurur. Kör ve sarhoş eder. Güç, büyüttüğünü artık küçültmeye başlar. Kendi kuyruğundan başlayarak kendini yutan yılan misali güçlü de kendi kendini yer bitirir. Kibir artık saldırganlığa dönüşür. Büyüklük ise firavunluğa. Artık sadece ben’den olmayanlar değil; ben’den olanlar dahil etiketlenir, dışlanır. İç kargaşa başlar. Güç, kaybedilme ihtimalinden dolayı en büyük korkuya/küçüklüğe/zayıflığa dönüşür. Artık en yakına dahi güvenilmez. Herkes potansiyel bir haindir. Paranoyaklık ortaya çıkar. Bütün bunlar söylemlere yansır. İnsanlar çürümeyi iyice fark eder.

Özetle güç’ün serüveni bu…

Hayrullah Taş

You may also like...

Bir Cevap Yazın